على بن حسين واعظ كاشفى

مقدمه مصحح 12

رشحات عين الحيات ( فارسي )

خويش تقسيم كرد و نوه خود پيرمحمد پسر جهانگير را به سمت ولايت عهد برگزيد و همه را باتحاد و اتفاق تشويق كرد تا اختلاف بروز نكند ولى - شاه‌زادگان تيمورى به وصيت او عمل نكردند و بلافاصله بعد از مرگ تيمور كار نفاق و شقاق و جنگ و ستيز ميان مدعيان سلطنت بالا گرفت و سرانجام همه مغلوب شاهرخ فرزند چهارم امير تيمور گشتند و شاهرخ كه از سال 799 از جانب پدر حكومت خراسان و سيستان و مازندران را داشت ، در سال 810 رسما بجاى امير تيمور بر تخت سلطنت نشست و هرات را پايتخت خويش قرار داد و حكومت سمرقند و مضافات را به پسر خود ميرزا الغ‌بيك تفويض فرمود « 1 » شاهرخ از سال 810 تا سال 850 كه سال فوت او است مدت چهل سال بر قسمت اعظم امپراطورى وسيع امير تيمور با قدرت و شوكت توأم با عدالت و مردم‌دارى سلطنت كرد . بعد از آن همه خرابيها و قتل و غارتهاى حكومت سى و شش‌ساله امير تيمور ، دوران چهل پنجاه‌ساله حكومت و پادشاهى شاهرخ بر ايران مخصوصا بر ولايات شرقى چون خراسان و ماوراءالنّهر ( موضوع سخن ما )

--> ( 1 ) - امير تيمور چهار پسر داشت : 1 - غياث الدين جهانگير كه در سال 777 در بيست سالگى درگذشت . 2 - معز الدين عمر شيخ كه حاكم فارس بود و در گيرودار يكى از جنگها تير خورد و كشته شد . 3 - جلال الدين ميران شاه حاكم عراقين و آذربايجان كه در اثر افتادن از اسب مشاعرش مختل شد و سرانجام در جنگ با قرايوسف تركمان كشته شد . 4 - شاهرخ ميرزا كه فرزند چهارم تيمور است در سال 779 متولد و 899 به حكومت خراسان منصوب و بالاخره در سال 810 رسما بجاى پدر به تخت سلطنت نشست .